Układ chłodzenia silnika
Wszystkie modele samochodów omówione w niniejszej instrukcji wyposażone są w układ chłodzenia silnika pracujący przy nadciśnieniu z termostatyczną regulacją obiegu płynu roboczego. Na bloku silnika zamontowana jest rotacyjna pompa wodna, która pompuje płyn chłodzący przez przewód chłodzący tego ostatniego (szczegóły dotyczące montażu pompy wodnej można znaleźć w rozdziale Wyjmowanie i instalacja pompy wodnej). Strumień płynu przemywa miejsca, w których znajduje się każdy z cylindrów w bloku, po czym kierowany jest na tył silnika. Kanały chłodzące osadzone w odlewie bloku i głowicy cylindrów zapewniają intensywne chłodzenie otworów dolotowych i wydechowych, okolic świec zapłonowych oraz prowadnic zaworów wydechowych.
Termostat wypełniony woskiem kontroluje temperaturę roboczą silnika podczas jego nagrzewania. Przez pierwsze minuty po uruchomieniu zimnego silnika termostat pozostaje zamknięty, zapobiegając w ten sposób przepływowi płynu chłodzącego przez chłodnicę. Gdy temperatura silnika zbliża się do normalnej wartości roboczej, zawór termostatu stopniowo się otwiera, łącząc chłodnicę z obiegiem chłodzenia, co zapewnia maksymalne odprowadzanie ciepła z płynu roboczego (chłodziwa).
Układ chłodzenia ma szczelną konstrukcję i jest szczelnie zamknięty korkiem chłodnicy, który może wytrzymać pewne nadciśnienie, co zapewnia wzrost temperatury wrzenia płynu chłodzącego i, odpowiednio, skuteczność odprowadzania ciepła przez chłodnicę. Gdy ciśnienie wewnętrzne w układzie przekroczy określoną wartość, sprężynująca płytka zaworu bezpieczeństwa zamontowanego w korku chłodnicy unosi się ponad swoje gniazdo, umożliwiając przepływ nadmiaru płynu chłodzącego przez rurkę łączącą (przelewową) do zbiornika wyrównawczego. Gdy układ ostygnie, płyn automatycznie powraca ze zbiorniczka do chłodnicy.
Płyn chłodzący jest dodawany do układu przez szyjkę zbiornika wyrównawczego (patrz rozdz Ustawienia i rutynowa konserwacja), który jednocześnie pełni także funkcję odbiornika, gromadząc nadmiar cieczy wypartej z chłodnicy.
Ze względu na wymienione cechy konstrukcyjne taki układ chłodzenia nazywa się zamkniętym, ponieważ wyklucza jakiekolwiek straty funkcjonalne płynu roboczego.
System ogrzewania
Głównymi elementami układu ogrzewania wnętrza są wentylator elektryczny i wymiennik ciepła umieszczone w obudowie nagrzewnicy w kształcie skrzynki, zamontowanej pod deską rozdzielczą pojazdu. Wymiennik ciepła jest podłączony do układu chłodzenia silnika za pomocą węży gumowych. Jednostka sterująca nagrzewnicą/klimatyzacją jest wbudowana w tablicę przyrządów pojazdu. Płyn chłodzący nagrzany w silniku przepływa przez wymiennik ciepła nagrzewnicy, oddając ciepło powietrzu wypełniającemu obudowę. Po włączeniu ogrzewania wnętrza otwiera się przepustnica płytowa, w wyniku czego objętość wewnętrzna obudowy grzejnika łączy się z objętością wewnętrzną. Po włączeniu wentylatora wirnik tego ostatniego zaczyna napędzać powietrze dostarczane do kabiny przez wymiennik ciepła, zapewniając jego intensywne ogrzewanie.
System klimatyzacji
Układ klimatyzacji składa się ze skraplacza zamontowanego przed chłodnicą, parownika umieszczonego obok wymiennika ciepła, sprężarki zamontowanej na bloku silnika oraz odbiornika filtra-osuszacza (akumulatora) wyposażonego w reduktor wysokiego ciśnienia. Wszystkie komponenty są połączone ze sobą przewodami chłodniczymi.
Wentylator napędza powietrze wpadające do kabiny poprzez wymiennik ciepła parownika, który pracuje w trybie odwrotnym do trybu pracy chłodnicy. Czynnik chłodniczy pompowany przez wymiennik ciepła wrze i odparowując, odbiera nadmiar ciepła z powietrza. Temperatura wewnątrz kabiny zostaje obniżona do wymaganej komfortowej wartości (według wyboru operatora). Sprężarka utrzymuje cyrkulację czynnika chłodniczego w układzie, pompując podgrzaną ciecz przez skraplacz, gdzie ulega ona ochłodzeniu i przepływa z powrotem do parownika.