Następna generacja, o bardziej solidnym wyglądzie, Colt/Mirage (C50) pojawiła się w październiku 1987 roku. Kombi zostało zachowane ze starego modelu. W styczniu 1988 roku przybył nowy Lancer (w USA był produkowany pod marką Eagle Summit). Dopiero w 1989 roku pojawił się pięciodrzwiowy hatchback Lancer. Trzydrzwiowe nadwozia hatchback z tej serii są niewygodne dla pasażerów siedzących z tyłu przy wsiadaniu i wysiadaniu, ponieważ drzwi nie są wystarczająco szerokie i otwierają się pod małym kątem. Ale po złożeniu tylnego siedzenia pojemność bagażnika wzrasta do 1050 litrów, ale załadunek utrudniają duże tylne światła. Bagażnik Lancera jest znacznie skromniejszy – ma tylko 337 litrów. Wnętrze pozbawione ostrych narożników jest dość przestronne, zmieszczą się w nim nawet wysokie osoby. Kolumnę kierownicy można regulować, ale nie ma wspomagania kierownicy, a kierownica może wydawać się nieco zbyt śliska. Fotele w sportowym stylu są wygodne, ale solidne i mają niskie oparcia. Widoczność z siedzenia kierowcy jest całkiem zadowalająca, jedynie elektrycznie sterowane lusterka boczne mają nieco małą powierzchnię. Hałas dopływającego powietrza nie jest uciążliwy. Prowadzenie nawet "starszego" Colta/Lancera jest całkiem dobre: stabilność w zakrętach i stabilne bicie na prostej. Zawieszenie jest całkiem wygodne (przy pełnym obciążeniu) nawet na nierównych drogach. Gama silników serii C50 pozostała taka sama, ale moc "turbodoładowanego" silnika wzrosła do 145 KM.
Jesienią 1991 roku pojawiła się czwarta generacja Colta/Mrage (CAO) z "uroczą twarzą" i zaokrąglonymi konturami ciała. Model Lancer z trzyczęściowym nadwoziem sedan w wersji dwudrzwiowej (dla USA) i czterodrzwiowej pojawił się latem 1992 roku wraz z nowym kombi o nazwie Libero. Cechy konsumenckie poprzedników zostały starannie zachowane. Nadwozie, charakteryzujące się doskonałą jakością wykonania i spasowaniem wszystkich paneli, posiada odpowiednią sztywność i dobrą odporność na korozję, a jego naprawa nie jest aż tak trudna.
Nowa, schludna tablica przyrządów z wyraźnie widocznymi instrumentami jest przyjemna zarówno w dotyku, jak i w dotyku. Wszystkie materiały wykończeniowe są doskonałej jakości i wyglądają bardzo przyzwoicie nawet na używanych kopiach. Kolumna kierownicy (w końcu ze wspomaganiem) ma regulowaną wysokość. Fotel kierowcy pozwala na wygodne siedzenie nawet wysokiemu kierowcy. Widoczność jest doskonała, wszystkie niezbędne regulacje są pod ręką (elektrycznie sterowane szyby, lusterka boczne i przerywana praca wycieraczek). W trzydrzwiowym hatchbacku tylne siedzenie pozostaje równie ciasne, a dostęp do niego jest niewygodny. I dopiero po złożeniu tylnego siedzenia bagażnik zwiększa się do 1070 litrów. Tylna kanapa Lancera również nie jest zbyt obszerna, ale takie są standardy przyjęte w klasie tej wielkości (segment C). Ale kombi Libero jest bardziej praktyczne, szczególnie w wersji z napędem na wszystkie koła.
Sztywność zawieszenia niestety wzrosła, a pod obciążeniem i na złej drodze Lancer potrafi "merdać ogonem". Na rynek europejski dostarczane były modele z 12-zaworowymi silnikami o mocy 75 koni mechanicznych i pojemności 1,3 litra oraz 16-zaworowymi silnikami o pojemności 1,6 i 1,8 litra. Silnik z 12-zaworową głowicą jest nadal dość słaby przy niskich prędkościach i zapewnia "przyspieszenie" dopiero po 3000 min. Najpopularniejszy stał się 1,6-litrowy 113-konny 4G92, który jest również uważany za najbardziej niezawodny (rzadko). awarie są wyłącznie winą właściciela). 5-biegowa manualna skrzynia biegów charakteryzuje się małymi skokami i precyzyjną blokadą. Wybór japońskich opcji jest szeroki: od tej samej mocy 75 koni mechanicznych po egzotyczne 2,0-litrowe silniki turbo o mocy 260 koni mechanicznych w tak kompaktowym samochodzie, które są również połączone z przekładnią z napędem na wszystkie koła (Lancer GSR Evolution). Lepiej nie kupować takich modeli, zwłaszcza używanych, bo jeśli się zepsują, po prostu nie da się ich naprawić. Ale diesle i turbodiesle (68 i 88 KM) są znacznie bardziej praktyczne.
Jesienią 1995 roku pojawiła się szósta generacja Colta/Lancera/Mirage (CJO). Kombi Libero pozostaje takie samo. Wszystkie główne typy nadwozia pozostały niezmienione, po raz kolejny zmieniła się tylko stylistyka. W przeciwnym razie jest to ten sam znajomy Colt/Lancer. Cicho, wygodnie, komfortowo.
Gama silników uległa niewielkim zmianom. W sportowej wersji Lancera Evolution V z napędem na wszystkie koła moc 2,0-litrowego "turbodoładowanego" silnika wzrosła już do 280 KM. (być może takim samochodem nie poradzi sobie nikt poza zawodowymi kierowcami rajdowymi). W 1997 roku pojawiła się automatyczna skrzynia biegów INVECSII nowej generacji z elektronicznie sterowaną skrzynią biegów, która pozwala dostosować się do określonego stylu jazdy i płynnie zmieniać biegi w trybie "ekonomicznym" lub szybko w stylu "sportowym". Inne cechy konstrukcyjne są odziedziczone z poprzedniego piątego (typu JSC) Colta/Lancera/Mirage.
W 1999 roku przeprowadzono kosmetyczną zmianę stylizacji modelu produkowanego na Europę: powiększono przedni wlot powietrza i emblemat firmowy, zmieniono zderzaki i deskę rozdzielczą. Na niektórych rynkach sprzedają modyfikacje napędu na wszystkie koła ze sprzęgłem wiskotycznym jako centralnym mechanizmem różnicowym. Oprócz hatchbacków w USA produkowana jest modyfikacja Mirage Cpupe. Colt charakteryzuje się doskonałym prowadzeniem dzięki całkowicie niezależnemu zawieszeniu (kolumna McPhersona z przodu, wahacze wzdłużne i poprzeczne z tyłu). Wersje dla WNP są dostosowane do lokalnych warunków: zawieszenie jest bardziej "sztywne". Dla różnych rynków dostępne są różne silniki: w Europie oferują one silnik o pojemności 1,3 litra i mocy 82 KM. a nowy 1,6-litrowy silnik o mocy 116 KM, 1,5-litrowy (92 KM) lub 1,8-litrowy silnik poprzedniej generacji (111 KM) jest instalowany w amerykańskich coupe.
W 2000 roku w Japonii, a od 2001 roku w USA i Europie, na rynku krajowym zadebiutowały nowe sedany Lancera szóstej generacji, model nosił nazwę Cedia. Formalnie samochód należy do klasy C, jednak dzięki zwiększonemu o 100 mm rozstawowi osi i wydłużonemu o 190 mm nadwoziu Lancer gabarytami bardzo przypomina klasę średnią D. Tylne zawieszenie wielowahaczowe znacznie się poprawiło poprawił płynność jazdy. Zewnętrznie Lancer jest bardziej rygorystyczny i konserwatywny niż model poprzedniej generacji, dzięki wysokiej osłonie chłodnicy i dużym reflektorom trapezowym. Wnętrze drogich wersji wykończone jest plastikiem przypominającym aluminium. Modyfikacje napędu na wszystkie koła są wyposażone w centralne sprzęgło wiskotyczne z częściową blokadą.
Na początku 2001 roku rozpoczęła się sprzedaż modelu kombi Wagon, który wyróżnia się eleganckimi światłami stopu rozciągniętymi wzdłuż tylnych słupków. Nowy Lancer jest wyposażony w silnik 1,5 litra o mocy 101 KM. lub 1,8 l 130 KM, agregowane z 5-biegową "mechaniką" lub z wariatorem CVT. W Stanach sedan jest wyposażony tylko w silnik 2,0 l - 120 KM. i opcjonalna automatyczna skrzynia sekwencyjna. Szczytem gamy modeli Lancera jest cywilna wersja bojowego Evo VII, biorąca udział w Rajdowych Mistrzostwach Świata, z aerodynamicznym nadwoziem i dużym tylnym skrzydłem. Dwulitrowy silnik z chłodnicą powietrza doładowującego i doładowaniem rurowym Garretta rozwija 280. KM. W niektórych krajach Azji Południowo-Wschodniej kontynuowana jest produkcja poprzedniego modelu Lancera z silnikami 1,6 l - 113 KM. i 1,8 l -122 KM. W Japonii, Australii i Oceanii sprzedawany jest kombi Lancer Wagon z 1992 roku z silnikiem o pojemności 1,8 litra. Na rynek krajowy produkują dwumiejscowe kombi Libero cargo-pasażerskie oparte na Lancerze czwartej generacji z bagażnikiem o pojemności użytkowej 2440 litrów. Silnik Libero ma pojemność 1,5 litra i moc 91 KM. lub 1,9-litrowy turbodiesel z 88 KM, 5-biegową manualną skrzynią biegów.
 |  |