Silnik wysokoprężny nie wymaga układu zapłonowego, ponieważ przy wysokim stopniu sprężania powietrze dolotowe nagrzewa się do tego stopnia, że po wtryśnięciu paliwa samoczynnie się zapala.
W zależności od roku produkcji i rodzaju eksploatowanego silnika wyróżnia się różne typy układów zapłonowych:
- Styczeń 1984 do sierpnia 1988: Mechaniczny układ zapłonowy typu chopper lub tranzystorowy układ zapłonowy.
- Od września 1988 r. do marca 1992 r.: Silniki gaźnikowe są wyposażone w tranzystorowy układ zapłonowy z mechaniczną regulacją czasu zapłonu. Silnik o pojemności 1,5 litra z urządzeniem wtryskowym paliwa posiada elektronicznie sterowany układ zapłonowy.
- W silnikach 16-zaworowych zamiast rozdzielacza instalowany jest czujnik położenia wału korbowego. Elektroniczna jednostka sterująca oblicza czas zapłonu na podstawie sygnałów czujników i zgodnie z charakterystyczną dla niego charakterystyką i wytwarza iskrę przez dwie cewki zapłonowe.
W układach zapłonowych sterowanych mechanicznie w rozdzielaczu zapłonu montowany jest przerywacz, którego zadaniem jest indukowanie napięcia zapłonowego w cewce zapłonowej w momencie przerwania prądu uzwojenia pierwotnego.
Napięcie zapłonowe wytworzone w cewce zapłonowej jest dostarczane przez suwak rozdzielacza i przewody zapłonowe do odpowiedniej świecy zapłonowej. Pomiędzy elektrodami świecy zapłonowej powstaje iskra, która powoduje zapalenie mieszanki paliwowo-powietrznej w komorze spalania cylindra. Gdy prędkość obrotowa silnika wzrasta, moment zapłonu powinien zostać automatycznie przesunięty w kierunku ustawienia zapłonu. Ta regulacja czasu zapłonu odbywa się w układach zapłonowych sterowanych mechanicznie w rozdzielaczu zapłonu za pomocą ciężarków bezwładnościowych i podciśnienia (przewód podciśnieniowy od rury ssącej do rozdzielacza zapłonu).
W tranzystorowych układach zapłonowych iskra zapłonowa generowana jest na podstawie sygnału z czujnika bezdotykowego zamontowanego w rozdzielaczu zapłonu. Korektę czasu zapłonu przeprowadza się również za pomocą odważników bezwładnościowych i podciśnienia.
W przypadku silnika o pojemności 1,5 litra z urządzeniem wtryskowym paliwa czas zapłonu jest korygowany przez pojedynczą elektroniczną jednostkę sterującą układu zapłonowego i układu wtrysku paliwa. Zgodnie z charakterystyką zapisaną w pamięci urządzenia - patrz rysunek - centrala ustawia optymalny czas zapłonu w zależności od prędkości obrotowej i obciążenia silnika. Dodatkowo komputer steruje samym procesem zapłonu. Zadaniem rozdzielacza zapłonu jest tutaj dostarczenie napięcia zapłonowego do poszczególnych świec zapłonowych w ustalonej kolejności.
Silniki 16-zaworowe mają układ zapłonowy bez rozdzielacza. Za rozdział napięcia zapłonu odpowiada elektroniczna jednostka sterująca układami zapłonu i wtrysku. Czujnik położenia wału korbowego, napędzany przez wałek rozrządu zaworów dolotowych, dostarcza informacji o prędkości obrotowej silnika i położeniu wału korbowego do elektronicznej jednostki sterującej. W silnikach wyposażonych w układ wtrysku paliwa czujnik spalania stukowego jest montowany na bloku silnika, mniej więcej pomiędzy 2. a 3. cylindrem. Wykrywa wystąpienie detonacji w silniku i wykorzystując wahania napięcia powiadamia elektroniczną jednostkę sterującą o konieczności przesunięcia czasu zapłonu w "później" kierunku. Przesunięcie zapłonu zapobiega stukom i w ten sposób pozwala uniknąć uszkodzenia silnika.
Uwaga: Podczas pracy przy układzie zapłonowym należy zachować środki ostrożności.