Typowa konstrukcja hamulca bębnowego
1 - Sprężyna do mocowania buta do dźwigni regulatora; 2 - Górna sprężyna naciągowa; 3 - Zespół regulatora; 4 - Cylinder koła; 5 - Dźwignia regulatora; 6 - Sprężyny prowadzące; 7 - Kołki kotwiące do sprężyn prowadzących; 8 - Dolna sprężyna naciągowa; 9 - Szczęki hamulcowe; 10 - Dźwignia siłownika hamulca postojowego
Na ilustracji pokazano typową konstrukcję hamulca bębnowego.
Na stałej tarczy hamulcowej zamontowane są dwie szczęki wyposażone w okładziny cierne. Buty są zamknięte wewnątrz bębna, który obraca się wraz z zespołem koła. Buty mocowane są w gniazdach za pomocą sprężyn, co zapewnia im pewien stopień ruchu z możliwością dociśnięcia do powierzchni roboczej bębna. Klocki dociskają się do bębna pod wpływem siły wytwarzanej przez tłoki cylindra koła, gdy kierowca naciska pedał hamulca. Dociskając powierzchnię okładzin ciernych do ścianek bębna, klocki zapobiegają jego obrotowi, co skutkuje procesem hamowania pojazdu. Gdy ciśnienie w torze hydraulicznym osłabnie, klocki pod wpływem siły wywołanej przez sprężyny naciągowe wracają do pierwotnego położenia, naciskając tłoki i zwalniając bęben.
Nowoczesne mechanizmy hamulców bębnowych wyposażone są w samoregulatory kompensujące zużycie okładzin ciernych. Regulatory działają automatycznie podczas hamowania pojazdu jadącego do tyłu.
Notatka. W niektórych modelach samoregulatory włączają się przy każdym hamowaniu samochodu.